Storczyki

     To kolejna moja sympatia. Niekoniecznie pasja. Ale od momentu, kiedy udało mi się doprowadzić do kwitnienia storczyka znalezionego na śmietniku, polubiłam je. Od tego momentu kupowałam w marketach przekwitnięte storczyki na wyprzedaży. Nie wszystkie udało mi się uratować, trzy lub cztery sztuki musiałam wyrzucić. Uprawiam je w biurze. Mam taki dość pasujący południowy parapet. Niestety niebawem będę je musiała wziąć wszystkie do domu, bo w nowym biurze nie będę miała już na nie miejsca. W tym celu przygotowałam im miejsce w pokoju od południa.  Z przeprowadzką czekam na cieplejsze dni i pewnie będę przeprowadzała sukcesywnie. 

Zanim przywitam moich ulubieńców w domu, testuję miejsce. W tym celu ... zakupiłam storczyki kwitnące. Pewnie zrobiłam to dlatego, że były w cenie tych przecenionych. Nie wiem dlaczego były tanie i pewnie już się nie dowiem. Oprócz phalenopsis-ów w biurze mam dendrobium, cambrię, jęzatkę, miltonię. Takie rozszyfrowałam. Pokażę je potem, jak je wszystkie sprowadzę do domu.

A storczyk wyciągnięty ze śmietnika potrafi zakwitnąć nieźle. Różnie to była ale w apogeum wyglądał tak:

Kolejny raz kaktusów kilka

      O moich kaktusach ostatnio pisałam trzy lata temu. Nie są moją największą pasją, ale jeśli mam okazję, kupuję sobie w sklepach ogrodniczych lub na kiermaszach, żeby sprawić sobie frajdę. Fascynuje mnie ich różnorodność. Poza tym przypominają mi dzieciństwo i młode lata, kiedy to miałam ich kilka na parapecie. Miała też je moja babcia i po niej została mi stara książka o kaktusach. Mam też kilka książek jeszcze z NRD, które przysłała mi niemiecka koleżanka poznana na międzynarodowym obozie.

Nadal nie umiem ich identyfikować. Próbowałam i w kilku przypadkach mi się udało, ale stwierdziłam, że to bez sensu, skoro kolekcja jest ograniczona i istnieje w celu dekoracyjnym a nie hodowlanym.

Teraz je eksponuję na starej drabinie. Drabina jest historyczna, bo przywleczona z niemieckich koszar  w 1945 przez mojego tatę. Potem służyła do malowania ścian i sufitów w mieszkaniu po dziadkach (mieszkanie było wysokie 3,20 m). Po wypiaskowaniu wygląda fajnie.

Kaktusiarnia

     Z kaktusami to u mnie różnie bywa. czasami je strasznie zaniedbuję, a czasami sobie o nich przypominam i zaczynam o nie dbać. Teraz mam fazę na dbanie. Poprzesadzałam moje stare echinopsisy do terakotowych donic. Te nowe, zakupione na kiermaszach i marketach też wsadziłam do takich doniczek. Ładnie wyglądają i chyba się nieźle czują w przepuszczalnych pojemnikach.

niestety nie za bardzo znam ich odmiany. Gatunki już prawie poznałam, ale tych podstawowych. czasami przy kupnie są etykietki więc tu nie ma problemu, ale z reguły sa bez i wtedy pozostaje mi cieszyć się ich pięknem nie zważając na imiona.

Faza "dbanie" już zaowocowała pierwszymi kwitnieniami. Ktoś powie, że zakwitły najłatwiejsze gatunki i to żadna sztuka, ale przez wiele lat kaktusy nie kwitły mi w ogóle i raczej je marnowałam.

Przez całe lato stały na zadaszonej części tarasu altany, a zimowały w ciemnym chłodnym pomieszczeniu razem z daliami.